Prywatna sieć komórkowa to temat bardzo nowy i zdobywający coraz większą popularność na świecie i w Polsce.

We wrześniu 2023 roku UKE, ogłosił dostępność dedykowanego pasma komórkowego do budowy prywatnych sieci komórkowych.

To dobry moment, żeby zastanowić się, kto potrzebuje sieci prywatnych?

Chociaż bardziej zasadne jest pytanie, jak można na sieci prywatnej oszczędzić lub zarobić.

Jest to również dobry moment, żeby uświadomić sobie, z czym wiąże się taka inwestycja od strony biznesowej i technicznej.

Zacznę od strony biznesowej.

Od strony potrzeb właściciela.

Czy wystarczy sama chęć, żeby zbudować sieć prywatną?

Zdecydowanie to za mało.

Dlaczego?

Dlatego, że zainwestować trzeba niemałe pieniądze.

Przez lata trzeba też będzie dbać o utrzymanie i rozwój tej sieci.

Ważny zatem jest dobry i opłacalny powód biznesowy.

Budowa sieci prywatnej jest podobna do budowy dużej sieci komórkowej tyle, że w mikro skali.

Skala jest mikro, jednak wiele systemów, procedur i procesy operatora komórkowego muszą być zapewnione.

Oznacza to konieczność opanowania wielu aspektów technicznych, operacyjnych i prawnych.

Sieć prywatna to temat teraz bardzo na topie, a nie jest to temat łatwy.

Sieci prywatne zyskały popularność wraz z pojawieniem się standardu 5G.

Analitycy zaczęli się zastanawiać, gdzie mogą się sprawdzić takie sieci.

Bardzo ciekawie szanse rozwoju sieci 5G zdefiniował w swojej prognozie Harvard Business (HB).

HB podzieliło nowy potencjalny runek na kilka obszarów.

Klient, który będzie miał konkretne potrzeby i będzie umieć je zdefiniować.

Te potrzeby, w zrozumieniu nowych technologii, to aplikacje albo zestaw aplikacji w dedykowanej, prywatnej sieci.

Aplikacji spełniających określone zadanie.

W sieciach prywatnych nie chodzi tylko o zaspokojenie zapotrzebowania na samą łączność (connectivity).

Takie usługi i to w ogromnym zakresie dostarczają już duże sieci operatorskie.

Chętny na zbudowanie sieci prywatnej będzie szukał czegoś skrojonego pod swoje potrzeby.

Firma VIAVI przygotowała ciekawą macierz łączącą obszary biznesowe z funkcjami sieci 5G.

Zdecydowanie liderem rankingu są prywatne sieci przemysłowe.

Dalej mamy edukację, górnictwo i sieci energetyczne.

Lubię tę statystykę, bo pokazuje jakie obszary zastosowania są dzisiaj praktycznie realizowane.

Oprócz ilości istniejących sieci pokazywane są również dane dynamiki przyrostu w poszczególnych segmentach.

W tej kategorii najszybciej rozwijają się sieci prywatne dla szpitali i magazyny (logistyka).

Raport GSA dokładniej podaje jakie firmy uwzględnia w obszarze Przemysł 4.0.

W kolejnych artykułach podam kilka konkretnych zastosowań z zagranicznych realizacji.

Znalazłeś tutaj swoją branżę i obszar biznesowy?

Tak? To możesz zobaczyć, jaki jest potencjał zastosowań, z których możesz czerpać inspiracje do swojego biznesu.

Nie? To masz szansę na zrobienie unikalnej sieci prywatnej.

Klientem sieci prywatnych mogą być różne firmy, z różnych sektorów.

Po zastanowieniu się doszedłem do wniosku, że nie można wrzucić wszystkich sieci prywatnych do jednego worka.

Różni odbiorcy (klienci) wymagają różnej skali zastosowania, różnych technologii oraz różnych procesów wdrożenia, rozwoju i utrzymania.

Co ciekawe, produkt sieci prywatnej jest tak popularny, że do jego zaoferowania przygotowuje się mnóstwo dostawców.

Na świecie, bo w Polsce temat dopiero zaczyna się rozgrzewać.

Odbiorców sieci prywatnych podzieliłem na cztery segmenty.

Podział jest mocno zbieżny z tym, co znalazłem w opracowaniach na świecie.

Zdecydowanie największy sektor to odbiorcy wertykalni.

Wynika to ze skali.

Dostawcy trzech pierwszych sektorów, dzisiaj budują sieci na własne potrzeby.

Wkrótce jednak mogą stać się dostawcami dla ostatniego sektora lub konkurencji.

Dokładnie tak, jak zrobiła to Meta (kiedyś Facebook).

Meta zbudowała na swoje potrzeby własną sieć prywatną.

Sieć działa we wszystkich oddziałach firmy, w USA

Na bazie tych doświadczeń, Meta postanowiła wejść na rynek z gotowym produktem, dedykowane sieci prywatne.

Ta tabelka przyda się przy analizie modelu rozwiązania, opisanej w dalszej części artykułu.

Czemu sieci prywatne nie powstały dawno temu i co spowodowało taki wzrost tego sektora?

Parę lat temu organizacja 3GPP odpowiadająca za standardy telekomunikacyjne, zaproponowała wprowadzenie standardu dotyczącego sieci prywatnych.

Standardy dotyczące budowy sieci prywatnej, a dokładnie sieci niepublicznej (Non Public Network) dotyczą technologii 5G.

Standard 3GPP bierze pod uwagę dwa typy sieci prywatnych:

1. Stand-alone Non-Public Network (SNPN)* – sieć prywatna izolowana.
2. Public Network Integrated NPN (PNI-NPN) * – sieć prywatna zintegrowana z siecią operatora komórkowego.

Dla chętnych przytaczam główne źródła informacji o architekturze i funkcjonalnościach wg Standardów 3GPP: TS 23 501, TS 22.261, TS 22.263.

Zanim przedstawię architekturę sieci, od razu was uprzedzę.

Prywatne sieci komórkowe można zbudować również na bazie częstotliwości i technologii 4G.

Nie ma zatem obawy o ograniczenie.

O tym potem.

Wyizolowana sieć przeznaczona jest wg. 3GPP rel. 16 do oferowania usług data, w zamkniętej, izolowanej przestrzeni usługowej.

Tutaj bardzo ważna uwaga.

Jest to dokładnie ta architektura, która została dopuszczona do budowy przez UKE w Polsce.

Twoja prywatna sieć komórkowa powinna być zgodna z tym standardem.

Ten model w wersji 16 ma swoje ograniczenia.

Na szczęście, standardy się zmieniają, o czym dowiesz się już za chwilę.

Te ograniczenia, uniemożliwiają zastosowania tego modelu do niektórych rozwiązań.

Podstawowy model sieci SNPN jest w swoim zakresie i zastosowaniu niezmiernie ograniczony.

Tyle że w zamyśle izolowane sieci prywatne mają być uproszczone.

Prostota jest w tym przypadku zaletą.

Technologicznie i kosztowo.

Dla innych zastosowań powstał drugi model architektury sieci.

O tym za chwilę.

Zapoznam Was przedtem z pewnym wytrychem oraz drugą architekturą standardu 3GPP.

Na rysunku zobaczycie, że poza obsługą standardowych połączeń 3GPP, architektura 5G pozwala na połączenia rozwiązań typu Non-3GPP.

Interfejs nazywa się N3IWF (Non 3GPP-InterWorking Function).

Przykładami rozwiązań N3IWF są sieci WiFi lub LoRa.

Nie tylko.

Może to być również inna sieć IP.

I tak nagle magicznie telefon w zakresie sieci SNPN może wykonać połączenie z sieci PLMN operatora.

Są to połączenia na bazie sesji IP.

Jest jedno ważne, ale…

Operator MNO (PLMN) musi się na taką usługę zgodzić.

Potrzebna jest umowa między operatorska.

Nie jest to jednak to samo co „nadzór” poprzez model PNI-NPN.

Czy to model zły?

Oczywiście, że nie.

W modelu PIN-NPN można zaoferować wiele usług, o ile założeniem jest oferowanie usług telekomunikacyjnych innym klientom.

Jeżeli koncentrujemy się na własnych potrzebach, to pierwszy model SNPN jest wystarczający.

Poza tym, jak wspomniałem, standardy się zmieniają i do obu modeli dochodzą nowe funkcje.

Inżynierowie 3GPP rozumieją limity zastosowań sieci, głównie architektury SNPN.

Prace w ramach nowych standardów skupione są wokół kilku obszarów.

• Dopuszczenie do sieci prywatnej abonentów z innej sieci. To była największa bolączka standardu w wersji 16. Nowa wersja standardu dopuszcza dostęp dla terminala zarejestrowanego w zewnętrznym rejestrze (CN). CN – Credential Holder, może być systemem AAA lub AUSF wraz z UDM. To ciekawa zmiana, bo oznacza, że nie tylko operator komórkowy może pełnić tę rolę.
• Dostęp abonentów jednej sieci prywatnej do ekwiwalentnych sieci prywatnych. Jeden właściciel może mieć kilka geograficznie położonych sieci (miasta, porty, fabryki).
• Połączenia głosowe na bazie systemu IMS. Operator sieci SNPN musi zainstalować drogą platformę IMS. 3GPP cały czas szuka rozwiązania alternatywnej architektury w tym zakresie. Jak wyżej wspomniałem można stosować rozwiązania alternatywne Non-3GPP, ale nie są one natywnie zintegrowane z telefonem.
• Obsługa połączeń alarmowych (112) na bazie systemu IMS.
• Obsługa połączeń Video, Obrazu i Audio dla Profesjonalnych Aplikacji (VIAPA).

Podstawowe i najważniejsze zmiany dotyczą sieci SNPN.

Czy te zmiany są krytyczne?

Moim zdaniem są potrzebne.

Jeżeli jednak budujemy sieć prywatną bazującą na dostępie do własnych urządzeń i sterowanych przez wewnętrzną aplikację, to model SNPN jest wystarczający.

W trakcie przetargów na świecie, spotkałem się z wieloma podejściami do budowy zintegrowanych sieci prywatnych.

Piękno standardów polega na tym, że budowę sieci prywatnej można rozwiązać na wiele sposobów, nie tylko podążając za wspomnianymi wyżej rekomendacjami.

Można modyfikować architekturę sieci i sposób działania, tak długo, jak uda się spełnić potrzeby klienta.

Potwierdzeniem tego są dane z Listopada 2023, przedstawiane przez GSA.

Gdyby stosować standardy 3GPP literalnie, to można byłoby mówić o sieciach tylko na bazie  technologii 5G.

Tak nie jest, bo pasmo 4G jest równie dobrym pasmem do budowy sieci prywatnych.

Dostawcy zaczęli szukać rozwiązań na bazie pasm 4G oraz kombinować z architekturą sieci.

Tak się stało głównie za sprawą braku wsparcia dla usług głosowych w obecnych wersjach standardów 3GPP dla sieci prywatnych.

Może już dość drążenia standardów.

Popatrzmy jakie usługi w praktyce oba te modele pozwolą zaoferować.

Żeby zrozumieć dla kogo, jakiego odbiorcy, są obydwie architektury, popatrzyłem na to z perspektywy potrzeb klientów.

Warto zaznaczyć, że wybór odpowiedniego typu sieci zależy od indywidualnych wymagań i budżetu danego odbiorcy.

Implementacja może znacząco poprawić komunikację i wydajność w wielu dziedzinach, ale musi być dostosowana do konkretnych potrzeb i warunków danego przedsiębiorstwa czy organizacji.

Poniższa tabelka pokazuje usługi wraz z ich głównymi zaletami i wadami na bazie obu modeli sieci prywatnych.

Trudno jednoznacznie ocenić, które rozwiązanie jest lepsze dla klienta.

Każdy, indywidualny odbiorca może mieć inną potrzebę w zakresie wymienionych usług.

Klient może mieć też inne podejście do kwestii współpracy i zależności od nadrzędnego operatora.

Z jednej strony, jak widać, współpraca w modelu PNI-NPN daje dużo większe możliwości, ale wymaga też chęci i szybkości działania operatora przy wdrażaniu zmian.

Ja z praktyki wiem, że duży operator nie stawia na pierwszym miejscu potrzeb małego operatora/klienta.

Wiem za to jedno.

Technologia 5G i pojawiająca się wszechobecna chęć stosowania rozwiązań AI wymaga szybkiego adaptowania aplikacji i usług do zmieniającego się środowiska klienta.

W takim świecie właściciel sieci prywatnej musi być obsługiwany zgodnie ze standardami dostawców rynku ICT, a nie operatorów komórkowych.

To wiele definiujące wymaganie wobec dostawców sieci prywatnych.

Oczywiście, że ma, chociażby przy budowie inteligentnej fabryki (przemysł 4.0).
Pokazują to ilości prywatnych sieci powstające na świecie w tej branży.

Można zbudować zamkniętą, izolowaną, bezpieczną sieć do obsługi linii produkcyjnych.

Nasuwa się jednak pytanie czy można zrobić izolowaną sieć obsługującą połączenia głosowe patrząc na standardy 3GPP?

Można na co najmniej dwa sposoby.

Zrobić modyfikację sieci zgodnej ze standardem lub poczekać na kolejne wersje standardów.

Co jest nieodzownym i najważniejszym elementem sieci prywatnej?

Pasmo i częstotliwość.

Dedykowane lub użyczone pasmo dla sieci prywatnej, to Szekspirowskie „To be or Not To be”.

Od tej możliwości wszystko się zaczyna i na tym się kończy, jeżeli pasma nie ma.

Można zbudować sieć prywatną na bazie pasma nielicencjonowanego jak WiFi.

Tyle że nie o to chodzi, aby mieć tylko połączenia i to bez gwarancji jakości (connectivity).

Gra idzie o jakość i pełną kontrolę sieci, pod dedykowane rozwiązania.

Wydzielone, dedykowane pasmo na określonym obszarze geograficznym, ale też i szerokość pasma to niezmiernie ważne parametry.

• Częstotliwość to możliwość oferowania gwarantowanego, ciągłego pokrycia.
• Szerokość pasma to szybkość, zwłaszcza w przypadku sieci 5G.

Dużą rolą w przygotowaniu rynku do rozwoju sieci prywatnych, stanowią telekomunikacyjni regulatorzy, jak UKE w Polsce.

Jako wzorowe można podać działania, chociażby Offcom z Wielkiej Brytanii oraz regulatora z Niemiec.

W Polsce również możemy pochwalić się dostępem do pasma dla sieci prywatnych.

O warunkach wynajęcia używania pasma prywatnego, napiszę w oddzielnym artykule.

Wielu regulatorów na świecie zrozumiało to i przygotowuje pasmo i procedury do użyczania sieciom prywatnym.

Powyższy wykres pokazuje dobitnie, że Państwa, w których przyznano prywatne pasma dla sieci, cieszą się „eksplozją” ilości tych sieci.

Mowa o USA, Niemcy i UK.

W przypadku Niemiec, Korei Południowej i Japonii największy % sieci oparty jest o technologie 5G.

Polska jest na początku tej drogi.

Ceny najmu częstotliwości są atrakcyjne, co spowodowało powstanie wielu sieci w tych krajach.

Oprócz dyskusji czy „dać” pasmo, gorąco dyskutuje się jeszcze „ile go dać” prywatnym sieciom.

W Niemczech można wynająć pasmo C-band o szerokości 100 MHz.

W USA można wynająć pasmo CBRS o szerokości 150 MHz.

Najlepszy prezent podarował rząd Hiszpanii, przeznaczając 450 MHz pasma mmWave 26 GHz.

Pasmo mmWave to oczywiście zupełnie inna bajka.

To pasmo oferuje możliwości dla dostawców FWA.

W Polsce można wynająć do 100 MHz pasma dedykowanego.

Co jednak zrobić, jeżeli regulator nie przygotował rozwiązania dla sieci prywatnej?

Tak samo co zrobić, kiedy regulator przeznaczył tylko pasmo 5G, a mamy ochotę na sieć 4G?

W takim przypadku jest jeszcze jedno rozwiązanie.
Współpraca z operatorem komórkowym lub innym właścicielem pasma.

Biznes może się okazać trudniejszy, ale nadal możliwy.

W takim przypadku jest ważna uwaga dotycząca decyzji rezerwacyjnej.

Nie każde pasmo może być użyte do takich celów.

Jest to podejście możliwe.

Zdarza się tak w innych krajach, przy odpowiednich regulacjach.

Czy operatorzy mają wolne zasoby częstotliwościowe?

A może nie używają pasma w 100% w swojej sieci na terenie wszystkich powiatów i mogę coś wysupłać?

Operatorzy komórkowi śrubują do maksimum użycie posiadanego pasma komórkowego, walcząc o pojemność i zasięg.

Dlatego nie chętnie dzielą się takim dobrem z mniejszym partnerem a prędzej czy później lokalnym konkurentem.

Z praktyki wiem, że możliwe jest wyodrębnienie „kawałka” częstotliwości na jakimś obszarze, ale już dostarczenie szerokiego pasma jest trudne.

Jest to jednak opcja do negocjowania w przypadku modelu PNI-NPN.

Sieci zależnej od sieci operatora komórkowego.

Sieci prywatne w terenie mało zaludnionym. Pasmo współdzielone

Sprawa jest prostsza w terenach mało zaludnionych.

Operator może przeznaczyć na ten cel wysokie częstotliwości o szerokim paśmie.

Zazwyczaj zasięg takiej sieci jest z natury lokalny.

Sieci prywatne w terenie miejskim. Pasmo współdzielone

Dużo gorzej ma się sprawa z wysupłaniem pasma operatorskiego w mieście.

Z reguły 100% zasobów pracuje dla klientów masowych, na usługi operatora.

Jeżeli sieć prywatna miałaby powstać w centrum aglomeracji, potrzebne jest odrębne pasmo.

To raczej zamyka tę opcję.

Inne aspekty przydziału pasm i częstotliwości

Są jeszcze dwa ważne aspekty dotyczące kwestii wyboru częstotliwości pasm.

• Dobór częstotliwości do obsługi terminali. Najpopularniejsze terminale stanowczo „szukają” konkretnych częstotliwości. Te częstotliwości naturalnie operator wykorzystuje do obsługi swojej sieci.
• Dostępność nadajników radiowych. Wielu dostawców rozwiązań RAN posiada ograniczone portfolio produktów. O-RU w takich przypadkach może pochodzić od różnych dostawców, pod różnym reżimem rozwoju produktu i nadzoru FCAPS. Temat rozwinięty będzie w innym artykule.

Kiedy masz już Twoje pasmo do Twojej Prywatnej Sieci, to co dalej masz zrobić?

Przypominam, że w Polsce pasmo można już kupić.

Zatem po kolei podyskutujmy o możliwościach wyboru technologii.

I oczywiście dostawców.

Zaproponuję zapoznanie się z prostym schematem wyboru rodzaju technologii.

W innym artykule skupię się na arkanach technologii.

Teoretycznie tak, praktycznie już nie.

Popatrzmy na „popularność” częstotliwości 5G używanych przez sieci komórkowe.

Jeżeli myślimy o budowie zamkniętej, dedykowanej sieci SNPN, to możemy myśleć o doborze każdego pasma.

Oczywiście wtedy, jeżeli na takie pasmo uda się kupić sieć radiową i odbiorniki (UE) wspierające dane pasmo.

Przykładowo.

Potrzebujemy przemysłowych kamer wysokiej rozdzielczości z odbiornikiem/nadajnikiem CPE na bardzo unikalne pasmo.

Może się okazać, że nie jest to możliwe, bo nikt takich kamer nie produkuje.

Ten argument był parę razy poruszony podczas konferencji Fyuz na temat sieci Open RAN i neutral networks.

Innym przykładem trudności w doborze urządzeń radiowych i terminali UE jest potrzeba budowy sieci dla masowych odbiorców.

Lotniska, dworce, sieci kampusowe.

Taka sieć powinna wspierać jak największą ilość terminali używanych przez odbiorców.

Dlatego w tej kwestii potrzebujemy sieci na pasma, które z reguły są w użytkowaniu operatorów komórkowych.

W tym przypadku raczej jest mowa o budowie sieci w modelu PNI-NPN.

W krytycznych przypadkach może się okazać, że prywatne pasmo nie jest wspierane przez wiele terminali w ręku klientów.

Ten element analizy przy budowie sieci jest niezmiernie krytyczny.

Pamiętajcie proszę o tym zawsze.

Musimy wiedzieć dla kogo sieć ma powstać.

Przesył danych?

Głos?

A może jeszcze inne usługi, jak chociażby aplikacje obsługujące park maszynowy właściciela fabryki.

Te wymogi determinują wybór rozwiązania technicznego.

Jeżeli potrzebujesz pomocy w tym zadaniu, to zapraszam do współpracy.

Wybór dostawcy to częściowo pokłosie decyzji o wyborze typu sieci.

Z grubsza rzecz ujmując.

Zaletą nowoczesnych systemów 5G/4G i bazowanie rozwiązania o środowisko wirtualne daje możliwość prawie każdego wyboru.

Taka elastyczność jest niezmiernie ważna przy podejmowaniu każdej, pojedynczej decyzji o selekcji dostawcy.

Jeden z projektów, w którym uczestniczyłem, nie ograniczył się do wyboru jednego rozwiązania.

Klient budował zestaw potencjalnych sieci prywatnych, dla różnych odbiorców.

Zdecydował o wyborze paru rozwiązań technologicznych od konkurentów.

Oddzielenie (Desagregacja) software od hardware i dostosowanie platform telekomunikacyjnych do rozwiązań IT wiele zmieniło.

Dzisiaj platformy telekomunikacyjne na podstawie standardów 3GPP i Open RAN zaczynają produkować nawet małe firmy.

Technologie te poszerzyły rynek dostawców rozwiązań sieci prywatnych.

Podzieliłem ich na różne kategorie:

1. Duzi dostawcy telekomunikacyjni – Ericsson, Nokia, Huawei, Zte, Samsung
2. Dostawcy alternatywni – Athonet, Casa, Rakuten Mobile, Mavenir, NEC, FUjitsu etc. oraz wielu małych dostawców Open RAN.
3. Dostawcy publicznych chmur – Amazon, Google, Microsoft. Tak, te firmy mają ogromny apetyt na rynek sieci prywatnych. Microsoft połknął między innymi z tego powodu firmy Affirmed Networks oraz Metaswitch. Oprócz rozwiązania sieci szkieletowej (Core) i brzegowej (EDGE) oferują również dedykowane rozwiązania radiowe.
4. Operatorzy komórkowi – dostarczą oczywiście rozwiązanie w partnerstwie ze swoimi dużymi dostawcami telekomunikacyjnymi.
5. Operatorzy infrastruktury wieżowej – Cellnex, SBA Communications, IHS Holding, Abertis, and American Tower itp. Nowy trend nazywany Neutrality host. Standard oferowania neutralnych sieci dla właścicieli budynków lub właścicieli wież dużo w tej kwestii obecnie zmienia.
6. Integratorzy systemów – CapGemini, TechMachindra, HCL, TCS, Accenture, etc.
7. Klient końcowy (enterprise) – możliwe w przypadku firm jak Ericsson, Nokia, Bosch lub innych alternatywnych dostawców z odpowiednimi kompetencjami własnymi.

Przygotowałem ogólne zestawienie możliwości poszczególnych dostawców.

Pozbierałem wszystkie informacje w jedną tabelę, która może pomóc zrozumieć pewne aspekty decyzyjne.

Ocena w poniższej tabeli pokazuje mocne lub słabe strony dostawcy na tle obu modeli sieci 3GPP. Subiektywna skala od 1 do 4.

Skala: 1 – mały wpływ … 4 – duży wpływ.

Jak w rzeczywistości dzisiaj wygląda rynek dostawców sieci prywatnych?

Na koniec sprawdźmy, który segment dostawców sieci prywatnych (Q4 2023) jest największym dostawcą?

Nie wszystkie informacje osiągalne są w raportach firm analitycznych.

Trudno mi sprawdzić jakie sieci są zbudowane na bazie modelu SNPN a, jakie o PNI-NPN.

Według raportu Analysys Mason z 1H 2023, statystyki wyglądają następująco:

Dane z tego raportu nie są niestety spójne z danymi z raportu GSA.

Jeżeli jednak wierzyć temu raportowi, co częściowo na konferencji Fyuz 2023 w Madrycie potwierdzili T-Mobile, Vodafone, Telefonica i Orange, to operatorzy są głównymi dostawcami.

Na drugim miejscu są duzi dostawcy sprzętu telekomunikacyjnego jak Nokia, Ericsson czy Huawei.

Kolejność wskazałem wraz z ilością projektów.

Nokia w tej podgrupie jest liderem.

Kolejne miejsce zajmują mniejsi integratorzy (Specialist network provider), głównie z USA, gdzie implementowali sieci CBSR.

Jeżeli jesteś zainteresowany zgłębieniem tematu i potrzebujesz pomocy na ten temat, zapraszam Cię do współpracy i zapoznania się z Naszą ofertą.

Ofertę znajdziesz pod tym linkiem.